Automatyczna wizualizacja map sieci i infrastruktury IT w Zabbix – jak to działa?

W większości firm infrastruktura IT wygląda podobnie – przez lata dokładane są kolejne switche, VM-ki, firewalle, lokalizacje, klastry i wyjątki od wyjątków. Dokumentacja? Była aktualna… mniej więcej dwa lata temu. A wiedzę o tym jak to naprawdę działa, ma zwykle jedna osoba. I oczywiście akurat jest na urlopie albo zmienia pracę.

To właśnie ten problem stał się impulsem do stworzenia automatycznych map sieci i infrastruktury dla Zabbixa. Nie jako kolejnego ładnego dashboardu, tylko narzędzia, które realnie pomaga ogarnąć chaos w dużych środowiskach IT.

Zarządzanie infrastrukturą bez zrozumienia co z czym się łączy, to jak granie w Dooma bez światła i mapy. Niby da się przeżyć (przez chwilę), ale nie wiesz co cię za chwilę zaatakuje i z której strony.

I coś w tym jest.

W małym środowisku można jeszcze mieć wszystko w głowie. Przy kilkuset albo kilku tysiącach hostów zaczyna się loteria:

• nie wiadomo, które urządzenia są ze sobą połączone,
• dokumentacja nie nadąża za zmianami,
• nowe urządzenia pojawiają się szybciej niż ktoś je opisze,
• awaria jednego linku powoduje efekt domina,
• monitoring działa… ale nie daje pełnego kontekstu.

Najgorsze są sytuacje, kiedy monitoring świeci się na czerwono, ale nikt nie wie, gdzie dokładnie jest problem.

Fizycznie problem może być banalny – przykładowo uszkodzony światłowód, jak u jednego z naszych klientów. Zerwane połączenie między lokalizacjami. Tylko bez wizualizacji zależności, znalezienie przyczyny trwało zdecydowanie za długo, gdy Zabbix przedstawił ogromną czerwoną „ścianę” alarmów o niedziałających serwerach. I główna przyczyna została przykryta innymi powiązanymi z nimi.

Sam Zabbix świetnie zbiera dane. Problemem często nie jest brak monitoringu, tylko brak czytelnej prezentacji tego, co już mamy.

I tutaj wkraczają automatyczne mapy sieci i infrastruktury.

Całość działa jako moduł frontendowy Zabbixa, więc nie ma dodatkowego „black boxa”, osobnego systemu czy kolejnego narzędzia do utrzymania.

W praktyce wygląda to tak:

Zabbix zbiera informacje o połączeniach z LLDP/CDP oraz strukturze maszyn w środowisku VMWare, moduł pobiera dane z Zabbixa, a następnie:

• automatycznie buduje mapę zależności,
• prezentuje stan hostów oraz połączeń pomiędzy nimi,
• pozwala zarządzać problemami bezpośrednio z mapy.

I to właśnie robi największą różnicę. Nie trzeba ręcznie rysować w Visio, aktualizować diagramu po każdej zmianie, ani tłumaczyć nowej osobie jak to jest spięte.

Największy plus? Widać od razu, co się psuje.

Klasyczny problem podczas awarii wygląda tak:

• pojawia się problem,
• wszyscy zaczynają klikać po dashboardach,
• ktoś uruchamia konsolę SSH, RDP czy inne narzędzia,
• ktoś inny próbuje sobie przypomnieć, którędy idzie ruch.

Na automatycznej mapie sytuacja jest dużo prostsza. Widać:

• które urządzenia mają problemy,
• jaki to jest typ urządzenia,
• które połączenie padło,
• czy redundancja interfejsów nadal działa,
• jaki komponent zgłasza problem (network, cpu, memory, konkretny interfejs itd.),
• gdzie dokładnie w topologii występuje awaria.

Kolory połączeń robią tutaj robotę:

• zielony – wszystkie interfejsy hosta działają prawidłowo,
• żółty – część interfejsów nie działa,
• czerwony – wszystkie interfejsy pomiędzy hostami zostały zerwane.

Brzmi banalnie, ale przy dużych środowiskach daje ogromną oszczędność czasu.

Automatyczna detekcja urządzeń widmo, których nikt nie monitoruje

To jest jeden z bardziej niedocenianych feature’ów.

Jeżeli urządzenie pojawia się w topologii LLDP/CDP, ale nie istnieje w Zabbixie, mapa od razu to pokaże.

I nagle okazuje się, że:

• ktoś podpiął nowy switch,
• VM-ka/switch/router/drukarka/cokolwiek istnieje od pół roku bez monitoringu,
• część środowiska nigdy nie została dodana do Zabbixa.

W teorii każdy wie, że takie rzeczy nie powinny się zdarzać. W praktyce zdarzają się regularnie.

To nie jest tylko ładna mapa

Największy błąd przy ocenie takich rozwiązań? Traktowanie ich jako warstwy wizualnej.

Tak naprawdę chodzi bardziej o:

• skrócenie czasu diagnozy,
• ograniczenie SPOF (Single Point of Failure),
• redukcję zależności od pojedynczych administratorów,
• łatwiejsze onboardowanie nowych osób,
• szybsze audyty,
• łatwiejsze planowanie zmian infrastruktury.

Kiedy infrastruktura jest widoczna, dużo łatwiej podejmować decyzje techniczne.

Zaprojektowany przez nas moduł automatycznej wizualizacji map to nie statyczny diagram. A dlaczego nie? Ponieważ możemy:

• filtrować problemy wg poziomu ich krytyczności,

• wyszukiwać urządzenia znajdujące się na mapie,

• zmieniać widoki,

• przechodzić do latest data,

• otwierać wykresy interfejsów,

• aktualizować problemy bezpośrednio z mapy,

• ręcznie dodawać połączenia czy elementy.

Dodatkowo każdy użytkownik może mieć własne preferencje:

• własne kolory linków,

• sposób wyświetlania nazw hostów,

• własne ustawienie wyświetlania panelu trybu edycji (dostępne jeśli mamy dostęp do edycji).

To akurat sensowny detal. Jeden admin chce widzieć wszystko, inny tylko krytyczne alerty.

Wdrożenie bez bólu

Najbardziej zaskakujące w całym projekcie jest chyba to, że wdrożenie nie wygląda jak typowy korporacyjny horror.

Nie ma:

• osobnej platformy,
• osobnej bazy,
• osobnych agentów,
• dodatkowego silnika.

Całość sprowadza się do:

• wrzucenia katalogu z modułem na serwer z frontendem Zabbixa,
• podpięcia przygotowanych przez Aplitt szablonów,
• uruchomienia protokołu LLDP/CDP na urządzeniach.

A co przy naprawdę dużych środowiskach?

Bardzo często dostajemy pytania o skalę.

Moduł był testowany na około 3000 hostów jednocześnie i nadal działał płynnie.

Przy dużych środowiskach mapa zaczyna przypominać bardziej galaktykę niż klasyczny diagram sieci. Ale właśnie wtedy takie rozwiązanie ma największy sens, bo ręczne ogarnięcie zależności staje się praktycznie niemożliwe.

Kierunek jest dobry

Najciekawsze jest chyba to, że projekt nie zatrzymał się na podstawowej wizualizacji.

Na roadmapie pojawią się również:

• integracje z Kubernetes i Proxmox,
• historyczne wizualizacje topologii,
• eksport do YAML/XML,
• mapy OT,
• generowanie dokumentacji PDF,
• tworzenie kształtów oraz pól tekstowych w tle,
• obsługa przyczyn i objawów problemów,

i wiele, wiele więcej.

Największą wartością takich map jest odzyskanie kontroli nad środowiskiem.

Bo w pewnym momencie każda infrastruktura staje się zbyt duża, żeby obsługiwać ją w oparciu o swoją pamięć. A wtedy albo masz aktualny obraz zależności i połączeń, albo działasz trochę po omacku.

I zwykle dowiadujesz się o tym dopiero wtedy, kiedy coś już padnie i dzwoni zdenerwowany klient.

Po więcej informacji sprawdź: https://aplitt.pl/automatyczne-mapy-infrastruktury-it/

Czy można ręcznie edytować mapę?

Tak.

Automatyczne aktualizacje działają niezależnie, ale użytkownicy posiadający odpowiednie uprawnienia mogą dodatkowo zmieniać układ elementów, grupować urządzenia lub dostosowywać wygląd map do własnych potrzeb.

Czy rozwiązanie działa tylko dla urządzeń sieciowych?

Nie.

Mapy mogą obejmować całą monitorowaną infrastrukturę IT bazującą na protokołach LLDP, CDP, w tym:

• serwery,
• urządzenia sieciowe,
• telefonia VOIP

oraz wykorzystując SDK VMWare:

• wirtualizatory,
• maszyny wirtualne

W dalszych implementacjach rozwiązania, planowane jest rozbudowanie integracji o:

• środowiska konteneryzacji Docker oraz Kubernetes,
• Proxmox,
• Hyper-V,
• protokół MNDP

Jakie informacje prezentują mapy?

Mapy mogą prezentować między innymi:

• urządzenia sieciowe (routery, switche, firewalle),
• serwery fizyczne i wirtualne,
• fizyczne połączenia między urządzeniami,
• topologię sieci,
• statusy urządzeń i połączeń w czasie rzeczywistym,
• informacje o alarmach i awariach.

Czym różnią się automatyczne mapy od standardowych map dostępnych w Zabbixie?

Standardowe mapy Zabbixa wymagają ręcznego tworzenia i aktualizacji.

W przypadku dużych środowisk oznacza to wiele godzin pracy administracyjnej oraz ryzyko, że mapa szybko przestanie odzwierciedlać rzeczywisty stan infrastruktury.

Automatyczne mapy sieci i infrastruktury Aplitt są generowane i aktualizowane dynamicznie. Po dodaniu nowego urządzenia do infrastruktury lub zmianie połączeń mapa dostosowuje się automatycznie.

Czy mapy pokazują awarie i problemy w czasie rzeczywistym?

Tak.

Kolory i statusy elementów zmieniają się zgodnie z aktualnym stanem monitorowanych urządzeń na podstawie występujących problemów. Dzięki temu administrator może natychmiast zlokalizować źródło danej sytuacji oraz ocenić jej wpływ na pozostałą część infrastruktury.

Czy rozwiązanie sprawdzi się w dużych środowiskach Enterprise?

Tak.

Automatyczne mapy zostały zaprojektowane z myślą o rozbudowanych środowiskach obejmujących setki lub tysiące urządzeń. Rozwiązanie jest wykorzystywane w organizacjach posiadających wiele lokalizacji, oddziałów i rozbudowaną infrastrukturę IT.